Mijn favoriete kassa-meisje

Ik ben vast een uitzondering. Maar ik, als vrouw, vind winkelen verschrikkelijk! Serieus, ik krijg het er Spaans benauwd van. Treuzelende mensen die me voor de voeten lopen, dat gegraai naar hét perfecte kledingstuk (terwijl je die nooit vindt op het moment dat je daadwerkelijk op zoek bent). Bloedhete pashokjes die slecht verlicht zijn en als toppunt: medewerkers die roepen “Wat staat dat je GOOEEHOED” terwijl ik een Michelin poppetje in de spiegel zie. Gelukkig heb ik hier een oplossing voor; online shoppen!

OP HET DRUKSTE MOMENT
Boodschappen doen is ook al geen hobby van me. Helaas zijn er in het noorden nog geen mogelijkheden om die online te bestellen. Wanneer ik dan met tegenzin naar de supermarkt ga, mijn kar heb volgeladen en met goede moed vervolgens naar de kassa loop wordt het altijd spannend. Want meestal kom ik op de drukste momenten in een winkel (vraag me niet waarom..) en staan er flinke rijen. Daar sta ik dan, te wachten. En dus ga ik letten op het meisje achter de kassa. Hoe gedraagt ze zich? Maakt ze een praatje? Lacht ze? Heeft ze er zin in?

BLIEPMIEP
Vaak zie ik een jong meisje zitten, zo’n 16 jaar oud, die voor een minimum jeugdloon producten gedachteloos weg zit te bliepen. Begrijp me niet verkeerd hoor, ik heb zelf ook jarenlang als kassa meisje gewerkt. Hoewel ik het een fantastische tijd vond kan ik me voorstellen dat sommigen er niet gemotiveerd van worden. De desinteresse straalt er soms vanaf. Het is tenslotte “maar” een bijbaan. In gedachten lijken ze verzonken.

Terwijl ze de bananen scannen en niet opkijken van het beeldscherm, groeten ze je, omdat het zo hoort.

IK BEGRIJP HET NIET
Ik word er niet vrolijk van, als ik deze meisjes achter de kassa zie zitten. En ik verbaas me ook vaak. Je kunt het jezelf en je klanten zoveel leuker maken door aandacht te schenken aan al die honderden klanten die langs je kassa komen. Dat begint al bij een oprecht “goedemorgen” te wensen terwijl je de klant aankijkt. Het zijn de kleine dingen die het doen en ik ben er van overtuigd dat, als deze jonge dames (en heren) een beetje training krijgen in het klantvriendelijk en gastvrij benaderen van hun klanten, ze iedereen met een grote glimlach de deur uit laten gaan. Daardoor wordt het wachten in die ellenlange rij ook meteen een stuk minder erg. Helaas is dat bij mij bijna nooit het geval…

HET VERSCHIL
Tenzij… dat ene kassa meisje er is, mijn absolute favoriet. Zij doet haar werk met een enorme glimlach, maakt een praatje met elke klant, geeft iedereen het gevoel alle tijd van de wereld te hebben, scant eerst het tasje en daarna de boodschappen (yess, die begrijpt het tenminste!), laat iedereen rustig zijn boodschappen inpakken zonder die band te laten rollen (en dus ook geen geplette zak chips) en wacht geduldig met het noemen van de totaalprijs totdat álle boodschappen zijn ingepakt. Een verademing is ze, een natuurtalentje. Ik verlaat iedere keer de supermarkt met een grijns op m’n gezicht. En het mooie is dat ze waarschijnlijk zelf niet in de gaten heeft hoe bijzonder dit is.

HET HOEFT TOCH NIET ALTIJD GASTVRIJ?
De meeste mensen aan wie ik vertel over dit meisje zeggen: “ Jeetje Jenny, het gaat maar om de plaatselijk supermarkt hoor. Daar hoeft toch niet zo gastvrij gewerkt te worden?”. En dan roep ik: Wacht maar tot je haar eens treft, vanaf dan sta jij ook elke keer in die lange rij voor háár kassa (met plezier) te wachten!

p.s. Mijn favoriete kassameisje is te vinden in de plaatselijk Appie van Gorredijk. (nou niet allemaal daar heen gaan, anders wordt die rij wel erg lang).

Wil je mijn vorige blog lezen? Dat kan hier

Comments

comments